Archief 2011
26 september- Naarmate de pupjes langer met ons in huis zijn zie ik steeds meer gelijkenissen tussen bepaalde pupjes. Het grappige is dat je met een beetje verbeelding van ieder meisje een mannelijke tegenhanger in het nest kunt ontdekken. Niet zo zeer qua karakter maar puur op kleur en wat uiterlijke kenmerken. Het is geen spitting image maar ik vind het toch frappant en heb ze voor jullie op de foto gezet.
Vesper en Felix
Moneypenny en Hugo
Solitaire en Julius
En dan blijven er nog twee prachtige pupjes over die helemaaaaaal niet op elkaar lijken maar natuurlijk ook een mooie foto verdienen!
James en Major!
22 september- Het aftellen is voor iedereen in volle gang. Nog ongeveer een weekje en de pups zullen uitvliegen naar hun nieuwe baasjes. Ongetwijfeld hebben de meeste van jullie al wat voorbereidingen getroffen, snoertjes weggewerkt, bench aangeschaft, halsbandje met een mooi bijpassend riempje gekocht en heeeeeel hard nagedacht over de leukste naam voor jullie pup. Sommigen hebben zelfs een vriezer geregeld voor de ccv maaltijden en is er bij de plaatselijke poelier geinformeerd naar de verkrijgbaarheid van kippennekjes! Helemaal goed!
En ach, hoe blij jullie ook zijn dat jullie na iedere nacht een dagje weg mogen strepen, moet ik iedere dag wel een keertje slikken, mijzelf bewust van het naderende afscheid van dit prachtige nest vol met mooie, gezonde maar vooral uber lieve teckeltjes.. nog maar 7 nachtjes slapen..
16 september- Vandaag was D-day voor de pupjes. Vandaag kwam de grote boze mevrouw van de Raad van Beheer met een dikke stopnaald langs om de kleintjes te chippen.. Nou... dat vonden ze natuurlijk niet zo'n pretje! Alleen stoere Hugo gaf geen kik en keek alleen even verwijtend naar de mevrouw op. Met een klein half uurtje was al het papierwerk geregeld, alle pupjes gechipt en het leed weer geleden.. Tijd voor een heerlijk bordje vlees welke ondanks de chipervaring er niet minder enthousiast in ging dan anders!
6 september- Drukke tijden in huize Oosthoek met de opgroeiende babies.. Iedere dag draait de wasmachine een extra puppywas en worden de hongerige mondjes minimaal 5x per dag gevoed. Het eten begint met de dag naar meer te smaken en dat is de pupjes aan te zien! Hollands glorie op 4 pootjes! Er wordt enthousiast gespeeld met elkaar, moeder Saartje en surrogaatmoeder Lot. En zo leren ze elke dag weer nieuwe lessen! Ondertussen slapen de kleintjes niet meer boven in de werpkist maar beneden in de puppyren. En dat heb ik de eerste ochtend wel geweten.... Ik gaf ze een bordje pap voor het geval ze in de nacht honger zouden krijgen nu ook Saar niet meer langs zou komen. De volgende ochtend vond ik 8 enthousiaste hondjes die ongeveer stijf stonden van de opgedroogde pap... Ik vermoed dat er weinig de bekjes in is gegaan maar dat het hele spul eerder languit een duik in het bord hebben genomen! Dat werd dus een grondige reinigingsbeurt van zowel pups als de ren... Maar goed, tegenwoordig hebben we aandelen in de Page en Popla fabriek en ook bij Ajax en Andy zijn we een graag geziene gast ;-). Ondertussen hebben we ook kennis gemaakt met alle nieuwe leuke baasjes voor onze pups. Dat was een druk weekend vol met leuke ontmoetingen! Er werden kadootjes voor de pups meegebracht, mooie foto's gemaakt en vooral veel oh's en ah's geroepen.
De pupjes zijn nu 5 1/2 week oud en zien er al uit als echte teckeltjes! Zoonlief heeft zich bereidwillig opgesteld om leuke puppy mugshots te schieten en hieronder volgt het resultaat!
Waarschijnlijk overbodig om te zeggen maar.... Ik bén Trots met een hoofdletter T :-)!
24 aug-De laatste week staat in het teken van grote veranderingen in het leven van de pupjes. Een week geleden heb ik voor het eerst een papje aan de kleintjes geintroduceerd. Dat is een hele overgang want de pap moet worden opgelikt en dat is toch een heel ander spelletje dan de kleintjes tot nu toe speelden. Nu na een weekje gaat het eten van de pap steeds beter en dat is ze ook aan te zien! Ze groeien zienderogen en hun buikjes zijn goed gevuld! Ook in hun ontwikkeling groeien de pups enorm snel. Er wordt lustig op los gewandeld en al aardig wat afgespeeld. Ook Sarah wordt ondertussen af en toe eens flink aan haar oren getrokken of in haar staart gebeten door een kleine delinquent terwijl zijn broers en zusjes rustig liggen te drinken of elkaar eens flink te grazen nemen. Hun toenemende activiteiten riepen om een groter verblijf dus heb ik aan het begin van de week de puppyren in huis gezet en zijn de pups nu overdag beneden. Sarah kan naar behoefte bij haar kindjes in de ren springen en de kleintjes kunnen naar hartelust ravotten en eten en slapen. Rozemarijn vindt het allemaal even geweldig en is mijn trouwe partner in de verzorging van de beebies zoals ze zegt. Onvermoeibaar poetst Rozemarijn de toetjes na dat ze pap hebben gegeten, dweilt plasjes als een onverlaat een klein geel cirkeltje op de vloer achterlaat en sleept met stukjes wc papier om de kleine hoopjes op te ruimen. En dat doet ze allemaal met even veel plezier. Als de kleintjes een bordje pap krijgen zit ze naast me op de grond en moedigen we de kleintjes om het hardst aan om van dat bordje te eten en liggen we allebei in een deuk als een van de pups een misstap maakt en met zijn pootjes door het bord skiet! Als haar beebies en Rozemarijn moe zijn van de drukke dag wenst ze haar schatjes steevast weltrusten en krijgt Saar een grote kus op haar bol. En als ik naar het tafereeltje kijk wat zich dagelijks voor mijn ogen voltrekt denk ik "wat word(en) ze toch snel groot"...
Voor het eerst nog onwennig in de puppyren
op dag 3 zijn we al helemaal gewend.
Lekker spelen met elkaar!
De kauwbaarheid van de puppyren wordt grondig gecontroleerd.Is dit onderkomen teckelbestendig?
17 aug- Het is een drukte van belang in de werpkist. De kleintjes zijn zich ondertussen bewust van de wereld om zich heen. Dat betekend dat zodra ze de eerste tekenen van beweging signaleren in de kamer er oogjes open gaan, er eens grondig gerekt en gestrekt wordt, in sommige gevallen omgerold om vervolgens op een wankel drafje richting de rand van de werpkist te huppelen. Want wie weet is mama daar om te komen voeden of het vrouwtje, altijd in voor een lieve aai of een dikke vette knuffel! De werpkist beschikt over een plankje die met een scharniertje naar beneden klapt. Dat om Sarah de instap in de kist te vergemakkelijken. Ondertussen staat het kroost met hun kin op de bovenkant van de neergeslagen plank te kijken aan wat daar buiten die kist zoal gebeurd. Vandaag was een van de pups al zo slim dat ie zijn voorpootjes op de rand parkeerde.. dat betekend dat een dezer dagen het plankje naar boven gaat, per slot van rekening is het niet de bedoeling dat ze in een onbewaakt ogenblik het in hun kleine koppies halen zich over de rand te storten! Natuurlijk heb ik weer een serietje foto's geschoten die ik graag met jullie wil delen.
Met zijn allen op een hoopje..
Slapen en eten zijn de bezigheden die nog het meeste tijd in beslag nemen maar ook spelen begint te komen zoals je op de volgende foto kan zien.
Hmmmmmm....... staart!
13 aug- Alle pups hebben ondertussen de oogjes open en kijken rustig de wereld rond. Dat hebben we natuurlijk voor jullie gefilmd. Het filmpje vinden jullie op de homepage!
10 aug- Kleine Solitaire heeft als eerste haar oogjes open. Heel voorzichtig hebben we het vast gelegd op een fotootje...
.JPG)
Solitaire bekijkt de wereld door een heeeeeeel klein kiertje...
7 aug- Een kleine mijlpaal! Alle pupjes hebben hun geboorte gewicht ondertussen verdubbeld! Ze groeien goed in gewicht en lengte. De ontwikkeling gaat snel, hoorde ik eerder al een voorzichtig eerste blafje, wordt er nu al druk geoefend om niet meer op de buik voor uit te schuifen maar om daadwerkelijk de pootjes onder het lijfje in werking te stellen! Hier bij volgen een paar fotootjes van het stel.
Onderdeel van de inprentingsfase, heel lief knuffelen..
5 aug- 20.24 uur, precies een week geleden zat ik in mijn slaapkamer naast de werpkist om samen met Sarah de eerste weeen weg te puffen. Zag ik, hoe in een uur tijd lichte weeen zich ontpopte in serieuze weeen waar geen ontkomen meer aan was en hoe er binnen dat uur ook al twee pups ter wereld kwamen. Nu zie ik in die zelfde kist 8 teckeltjes met de dag sterker en groter worden. Ik zie hoe ze verschillende gewoontes ontwikkelen. Hoe de chocopupjes wel de achterste tepels willen hebben en de wildkleurtjes niet. Hoe kleine Solitaire (onze enige wildkleur dame en daarom de toepasselijke naam Solitaire) na het drinken vaak omhoog kruipt tussen haar broertjes en zusjes door om bij Sarah op haar flank te gaan liggen. Je ontdekt dat ene typerende vlekje zoals Major die een miniscuul klein wit puntje aan het uiteinde van zijn staartje heeft (Daarom heet juist hij Major, want hij heeft alvast een streep..) Jammer genoeg wordt naar mate het staartje groeit het witte puntje kleiner en wellicht is het straks niet meer dan een paar witte haartjes aan het tipje van zijn staart, maar toch.. Zo beginnen de pupjes langzaam aan hun plekje te krijgen in deze wereld. En ik? Ik geniet met volle teugen van dit aandoenlijke schouwspel!
4 aug-Het gaat hartstikke goed met moeder en kindjes. Sarah is een zeer lieve en zorgzame mama en is de gehele dag bij of in de werpkist. Bij het minste of geringste piepje raced ze richting haar pups om te zien wat er loos is! Depups groeien goed. Het is niet te geloven wat een paar dagen voor verschil maken! Ze zijn in lengte en in omvang flink toegenomen en gisteren hoorde ik de eerste voorzichtige blafgeluidjes uit de kist komen! Echt te schattig!
Moeder en dochter
Sarah en een van haar dochters..
De pups 5 dagen oud..
1 aug- Nachten heb ik nagedacht, uren gezocht op internet en veelvuldig overlegd met mijn side-kick Joan.. Wat zouden nou leuke namen zijn voor de pupjes... In tegenstelling tot veel fokkers ben ik geen fan van het alfabet nestensysteem. Vorig jaar nam ik dan ook een thema waarin ik de namen koos. Dat wilde ik nu ook. Vele thema's hebben de revue gepasseerd... van koekjes tot toetjes en van presidenten tot schrijvers... Het was het allemaal niet alhoewel er erg leuke namen tussen zaten. Welke naam symboliseerd het gevoel dat ik bij de pupjes heb.. Die kleine glimmende hondjes met die edele koppies... Candy for the eye...
Tja, en toen viel het kwartje... James Bond! De Bondgirls worden vaak omschreven als candy for the eye en ook James in al zijn versies worden veelal als knap en gedistigneerd ervaren. Ja James heeft al vele vrouwenharten sneller doen slaan! Ook zijn er vele mannelijke tegenspelers, niet allemaal even knap als James maar zonder hen was de film niet half zo interessant!
dus... Ladies and Gentleman I proudly present to you...
Solitaire, Vesper Lynd en ofcourse Miss Moneypenny..
Sir Hugo Drax, Felix Leiter,Major Boothroyd (alias Q), Dr. Julius No en last but not least Bond, James Bond...
31 juli- Zoals gezegd hebben jullie het verhaal over de bevalling nog te goed en nu de rust een beetje is wedergekeerd en nu we allemaal weer een beetje bijgeslapen zijn ga ik dat nu eerst even op papier zetten.. Vrijdag was Saar al niet meer uit haar werpkist te krijgen en wilde ze ook al niet meer eten. Uit eerdere ervaring wist ik dat dat heel goed kon betekenen dat de bevalling serieus naderde. En inderdaad, toen ik Rozemarijn in haar bed legde kwam Frank vertellen dat hij de eerste weeen bij Saar had gezien. Mijn trouwe steun en toeverlaat van vorig jaar zou ook dit jaar weer van de partij zijn dus mijn moeder en ik installeerden ons met een kop koffie en een schaaltje slagroomsoesjes aan Sarah's zijde.. Om 20.00 begonnen de eerste weeen maar al snel werd de weeen serieuzer. Om 3 minuten voor 9 kwam Saartjes eerste pupje ter wereld ,een prachtige chocoreu. Sarah had hem net grondig geinspecteerd en na een snelle inspectie door mij om te zien of onze eerste jongeman het goed maakte werd binnen 6 minuten na de eerste geboorte het tweede pupje geboren! Deze keer werden we verblijd door een chocolade kleurige dame. Na het kraam matras te hebben verschoond en een smsje naar de werkende achterban installeerden we ons weer op de rand van het bed om blij naar het liefdevolle tafereeltje in de kist te kijken. Om 20.40 uur kwam na een paar persweeen baby nummer 3 te voorschijn. Een wildkleurig heertje die het ook meteen goed deed. 3 pups binnen een uur, you go girl! maar sarah's buik was nog onverminderd dik terwijl we vorig jaar na 3 pups al duidelijk verschil zagen. Oma en ik keken elkaar eens aan... Sarah laste even een korte pauze in voor zichzelf en gelijk had ze. Om 22.30 kwam pupje nummer 4, wederom een heertje in een chocoladekleurig jasje. Ook hij wist al snel de weg naar mama's tepels te vinden. Om klokslag 0.00 uur kwam pupje nummer 5 de wereld bekijken. Een bjoetie van een wildkleurig meisje! Nu hadden we alle smaken wel in huis maar Saartje was nog niet klaar.. Ondertussen zaten oma en ik aan een sapje en ging Saar er eens rustig bij liggen.. na 5 pups was het wel even tijd voor een wat langer rustmoment.. om 02.12 kwam pupje nummer 6 ons verblijden. Deze chocoreu werd letterlijk door Sarah gelanceerd in de werpkist en binnen 8 minuten volgde al even zo hard zijn chocozusje! 1 uur en 10 minuten later volgde onze hekkensluiter, nog een prachtige wildkleur reu! Alle pups maken het goed en drinken actief bij Saar. Saartje's buik is leeg en ik neem haar mee naar buiten voor een laatste rondje net als vorig jaar. Daar in de koelte van de nacht naast een dunne saar bedenk ik me hoe blij ik ben met dit prachtige nestje en hoe dankbaar dat alles goed mocht gaan. Saar en ik kijken elkaar eens aan en besluiten dat het tijd is om terug naar haar babies te gaan. Thuis gekomen was ik haar nog even onder de douche en heeft oma joke het kraambed al verschoont. Tegen half 5 kruipen we in bed en stuur ik een laatste sms naar Frank die ook een nachtdienst draait. Saar ligt tevreden bij haar al even zo tevreden babies. En ik doe mijn ogen dicht... Om half zeven roept Roos, voor haar is de nacht voorbij terwijl de mijne pas net was begonnen..
Onze 2e chocoreu
Als ik er dan niet langs mag dan ga ik er wel overheen!
Ook op je rug kan je best drinken..
Alle babies bij elkaar..
30 juli- Hoera! De 8 wondertjes van Sarah's Hope zijn geboren! Het hele bevallingsverhaal houden jullie nog even tegoed. Maar ik weet dat iedereen zit te wachten op de eerste foto's en die wil ik jullie dan ook niet langer onthouden! Sarah heeft ons verblijd met 3 chocolade kleurige reutjes, 2 prachtige wildkleur reutjes, 2 chocolade kleurige teefjes en een bjoetie van een wildkleur dame!
Hun vachtjes glanzen als satijn, ze zijn al gegroeid en alles gaat voorspoedig!
Sarah's Ladies..
Sarah's Gentleman...
Sarah's 8 little miracles...
29 juli- Sarah's temperatuur daling was van zeer tijdelijke aard. Niet lang daarna had ze weer 37,1.. De hele nacht was Saar onrustig en zette ze de werpkist op zijn kop. In de loop van de nacht haar temperatuur nog gemonitord en is deze vanochtend gedaald naar 36,8. Even wilde ze wel naar buiten om haar behoeften te doen en op een drafje begaf ze zich terug naar de trap om weer naar haar plekje te gaan. We wachten rustig af ;-).
28 juli- Sarah's temperatuur lijkt aan het dalen te zijn. Had ze vanmorgen nog 37.1, is haar temperatuur nu 36,5 en weet ze niet zo goed raad met zich zelf. Ze loopt de hele kamer door op zoek naar een plekje waar ze lekker ligt. En als ze ligt staat ze korte tijd later weer op een ander plekje te zoeken. Lotte wijkt niet van haar zijde en zorgt dat ze steeds dicht bij Saar in de buurt blijft.. Vanavond maar eens vroeg naar bed, wie weet wat er morgen op het programma staat... Morgen een nieuwe update!
27 juli- Naar aanloop van de bevalling van een teefje daalt de temperatuur bij de meeste teefjes zo ongeveer 1 tot 1,5 graad. In de meeste gevallen schiet de temperatuur dan richting de 36 of zelf er onder. Dit is een teken dat de bevalling op komst is en de bevalling zich normaliter binnen de 24 uur aandient. Om dat tijdstip te bepalen meet je doorgaans al enkele dagen voor de uitgerekende datum dagelijks de temperatuur van de aanstaande moeder.Dat hebben we dan ook vanmorgen gedaan en Saartjes temperatuur was vanochtend 37.0..
Voorlopig nog niets aan de hand... Wel wordt Saar 's nachts al onrustiger en wordt de werpkist al regelmatig op zijn kop gezet door de nesteldrang die zich langzaam maar zeker meester begint te maken van Saar. Ook worden de nachten aanzienlijk korter omdat Saartjes enorme buikomvang grondig op haar blaas begint te drukken! Maar ik vind het nog knap, ik herinner mijn eigen zwangerschappen, ik moest minstens 5x per nacht plassen dus een uurtje eerder naar beneden voor Saar is geen enkel probleem!
23 juli- Nog een weekje te gaan. Het zijn de laatste loodjes...Met recht lood, want Sarah is aardig in omvang en gewicht toegenomen. 'S avonds kruipt ze bij me op schoot en leg ik mijn handen op haar bolle buik. Ik voel de kleintjes bewegen onder mijn handen, wat een drukte in dat buikje! Ondertussen heeft ze al een paar nachten haar intrek in onze slaapkamer en de werpkist genomen. Naar volle tevredenheid van mevrouw, is gebleken. 'S avonds staat ze al bij de trap te kijken als ze vindt dat het de hoogste tijd is om naar boven te vertrekken. Daar kruipt ze lekker in haar kistje en komt er niet meer uit tot het ochtend is of tot dat ze hoge nood krijgt waarop ik dan midden in de nacht weer met Saar naar beneden kruip om haar even te laten plassen.. We vinden het reuze spannend die enorme buik, wat zal Saar voor ons in petto hebben?!
.JPG)
Sarah op 23 juli 2011, nog 1 week te gaan...
16 juli- Saartje toont nog even trots haar groeiende buik!
Sarah 6 weken en 5 dagen drachtig.
12 juli- De weken glijden rustig voorbij, nog een kleine 3 weken en dan is het zo ver. Ondertussen heeft de hele kastenactie plaats gevonden en staat er een grote zak klaar voor Max. Een dezer dagen gaan we maar eens rustig de werpkist ophalen bij oma. Een aantal maanden geleden heeft Cassie het cairnvriendinnetje van Sarah en Lotte (en hondje van oma) haar pupjes er in ter wereld gebracht en nu is het alweer bijna Sarah's beurt.. Vandaag heb ik even een fotootje geschoten van Sarah's groeiende buik terwijl Sarah haar heil binnen in huis had gezocht.
Sarah 6 weken drachtig
5 juli-Ik blijf het een wonderlijk iets vinden zo'n zwangerschap. Een week geleden leek Sarah al wel iets uit te dijen maar van echt een buikje was nog geen sprake. Nu lijkt ze echt met de dag te groeien en hoeft niemand zich meer af te vragen of ze drachtig is of niet. Sarah begint al een prachtig buikje te krijgen! Wat een wonder is het toch hoe je in 9 weken tijd kan evolueren van een klompje cellen tot een volledig volgroeide pup! Ondertussen moet er in huize Oosthoek nog wel eea gebeuren voordat de bevalling zich zal aandienen. Zo heb ik bedacht dat de linnenkast een ander plekje dient te krijgen in onze slaapkamer zodat de werpkist over een paar weekjes gewoon naast mijn kant van het bed kan staan ipv die van manlief. Zo kunnen wij gewoon op ons eigen kantje van het bed blijven slapen in tegenstelling tot vorig jaar ;-). Dat is nog geen sinecure, gezien het een massief teakhouten kast is incl. 2 laden die echt nokvol zit met onze kleding... Niet te verplaatsen dus.. Ik zie hier dus een schone taak weggelegd om meteen de inhoud van die kast maar weer eens onder de loep te nemen en de zak van Max maar weer eens goed te vullen.. Maar nu even niet, vandaag is het veeeeeel te lekker weer om aan een dergelijke klus te beginnen. Het gaat vast nog wel weer een keer een dagje regenen en dan, dan zal ik die kast gaan uitpakken.
27 juni- Een spannende dag. Vanmorgen was de afspraak met de dierenarts voor Sarah's echo. Ik weet dat er heel veel mensen in afwachting zijn van de bevindingen van de dierenarts, wel of niet drachtig....
Ook Frank wachtte in spanning af op onze terugkomst en riep al toen ik de sleutel in de voordeur stak "En???"Nou... schrap de wachtlijst maar zuchtte ik.. Om vervolgens luid zingend "beschuit met muisjes, beschuit met muisjes" (op de wijs van we zijn er bijna maar nog niet helemaal) de deur binnen te vallen! Mijn gevoel liet me niet in de steek, Sarah is weer een trotse a.s. mama!
Hoeveel pupjes? Tja, dat blijft nog even de grote vraag.. De dierenarts vond dat moeilijk te bepalen en durfde daar geen uitspraken over te doen. We zullen gewoon rustig af moeten wachten;-)
22 juni-Over 5 dagen (27 juni) hebben we een afspraak bij de dierenarts voor Sarah's echo welke zal bevestigen of mijn vermoeden juist is of niet. Sarah is knuffelig, rustig en enorm hongerig met af en toe een misselijke bui. Ze heeft een enorme voorliefde ontwikkeld voor zachte dekentjes en kussentjes om zich bevallig op neder te vleien. Geef haar eens ongelijk! Nog even blijft het spannend maar voor mij spreekt haar gedrag boekdelen. Maandag zal ik jullie laten weten of ik gelijk had of niet....
1 juni- En nu? afwachten.. Sarah heeft afgelopen weekend een zeer geslaagde dekking gehad. Deze keer hebben we gekozen om met Chocoprins van Absolute Originals te dekken. Een prachtige, lieve chocolade kleurige reu die zijn naam eer aandoet. En niet alleen Frank en ik zijn weg van hem maar wellicht nog belangrijker Sarah was ook helemaal weg van hem. En dat was wederzijds! Beide hondjes waren zoooo dol op elkaar! Ik heb Sarah zelden zo enthousiast gezien van een andere hond, het was liefde op het eerste gezicht! Dus met een zeer tevreden Saar en zelf ook met een zeer tevreden gevoel reden we weer huiswaarts. Nu dus nog even afwachten tot we een echo kunnen laten maken ;-)! Hieronder een foto van Sarah's droomprins..
Chocoprins...
28 mei- Zoals iedere ouder vroeg of laat ervaart komt er een moment dat je een serieus gesprek voert met je kind. Dat kan zijn over hele uiteenlopende zaken zoals waar komen babies vandaan en hoe komen ze in een buik tot wat ga je later worden? Momenteel voer ik met Rozemarijn veel gesprekken die van dat ene onderwerp overlopen in het andere.. Dat komt ongetwijfeld ook door haar voorliefde voor dieren en de puppies die hopelijk in de aankomende maanden hun tijdelijke intrek hier nemen als mede een zwangere moeder die op haar peuterspeelzaal aanwezig was. Die dikke buik viel haar direct op, ze wist ook heel erg zeker dat daar een baby in zat! Na haar middagdutje vertelde ze me dat zij ook een baby in haar buik wilde en dat babies aan de borst drinken. Maar ik merkte toch lichte verwarring dat dat bij haar nog wat anders is dan bij mama's en oma's en bij hondjes en katjes. Het verhaal zette zich voort beneden waar ze vertelde dat ze later als ze kindjes had dierenarts wil worden, met een portemonnee en een grote tas met spulletjes. (In stilte bedacht ik me dat het geen slechte keuze van haar was daar de meeste dierenartsen beschikken over een dikke portemonnee ;-)) Ze vroeg zich af of ze met haar dokterskoffertje ook dierenarts kon zijn en ik vertelde dat dat wel kon. Enthousiast schoof ze naast Sarah's mand die net die ochtend bij de dierenarts was geweest en een prikje in haar poot had gehad waar nog een verbandje om zat. Sarah moest beter gemaakt, ze had per slot van rekening een verbandje dus ze was ziek.. (Ter verduidelijking moet ik even melden dat de vader van Rozemarijn op een ambulance werkt en dat er zaken in haar dokterskoffertje in zitten die daar normaliter niet in zitten.) Sarah moest zuurstof, dat was duidelijk, dus kreeg ze een kapje op haar neus gezet. Vervolgens moest er naar haar buik gekeken worden. Daar komen immers de babies.. En als laatste werden haar tepels gecontroleerd. Deze waren ruimschoots aanwezig en ze zaten gelukkig goed aan Sarah vast. Roos zuchtte, zichtbaar opgelucht!
Dokter Roos en Sarah
Even naar de buik kijken..
Het hart werkt ook..
Gelukkig.. tepels zitten goed vast!
25mei- Vorig jaar heeft Sarah haar eerste nestje gehad. En daar hebben we met volle teugen van genoten! 4 kleine teckeltjes maakten ons huis onveilig en groeiden met ons op tot stabiele, sociale en mooie teckeltjes. Dat willen we nog wel een keer ervaren en daarom besloten we Sarah weer te laten dekken als de tijd rijp was. Voor mij was die tijd eerder rijp dan voor Sarah want zij en moeder natuur hebben zo hun eigen programma waar ik me gewoon naar te voegen heb. Maar nu is het dus zo ver. Sarah is loops en over een paar dagen reizen we weer af naar Belgie zodat zij een gezellige avond door kan brengen met haar date! En dan maar duimen dat we weer een mooi gezond nestje ruwhaartjes mogen krijgen ;-)) We houden jullie op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Archief 2010
1 maart 2010: Over een klein weekje zal onze "Absolute Original" Hope oftewel Sarah een amoureuze ontmoeting hebben met een prachtige, stoere ruwhaar waar wij onze keuze op hebben laten vallen, te weten Le Cafe Noir vom Roggenhof. We hopen dat dit resulteerd in een mooi en gezond nestje standaard ruwhaar teckeltjes.
8 maart: Het is zover! Vanavond reizen we af naar Belgie waar we Sarah zullen voorstellen aan haar partner for the night, Le Cafe Noir vom Roggenhof. De eigenaren van Café zijn oude bekenden voor ons. Zij zijn immers ook de fokker van onze Saar dus een hartelijk weerzien volgt. Na een kop koffie om bij te komen van de lange rit en nadat meneer en mevrouw Teckel aan elkaar zijn voorgesteld volgt er een goede dekking en vertrekken we weer huiswaarts waar we rond middernacht weer aankomen.
30 maart: Zo'n 3 weken verder.. We bemerken duidelijke veranderingen in onze dame en in stilte zijn we overtuigd van haar zwangerschap. Een echo staat gepland voor 8 april en we hopen natuurlijk dat deze ons gevoel gaat bevestigen maar het blijft nog even spannend!
8 april: 9.30 uur, aangekomen bij onze dierenarts in Dodewaard. Tijd voor de echo.... Wordt Saartje moeder of laat me gevoel me in de steek? Ja, haar gedrag is anders maar soms is de wens de vader van de gedachte en ik durf niet te hard te hopen... Saartje mag mee naar het donkere kamertje waar de echo apparatuur staat. We leggen Saartje op haar rug in een speciaal kussen wat haar steun geeft om zo te blijven liggen. De assistente scheert Saartjes buikje zodat we het straks goed kunnen zien. De gel gaat op de buik en dan het apparaat. En.... meteen bingo! 1 pupje vol in beeld! De dierenarts zoekt nog even verder en zo zien we op een gegeven moment drie kleine pupjes tegelijk in beeld. Dat is een mooi plaatje en we proberen het vast te leggen maar teckeltjes hebben zo hun eigen willetje, zo ook al deze kleine frummeltjes en uiteindelijk krijgen we er maar twee tegelijk in beeld om op de foto te zetten. Saar vind het allemaal prima en blijft lekker rustig liggen met haar koppie in mijn handen terwijl ik zachtjes aan haar oortjes kriebel. Ze sluit haar oogjes een beetje en denkt er vast het hare van! Laat maar komen die kindjes, ze zijn meer dan welkom!
13 april: We merken dat Sarah echt drachtig is. Ze eet en slaap veel meer dan normaal en heeft nu ook de beroemde moodswings die bij een zwangerschap om de hoek komen kijken. Ook lijkt het of ze in een waakhond is veranderd, want zelfs de katten uit de buurt, waar ze normaal geen aandacht aan besteed, werken nu als een mangeet en worden onder luid geblaf de steeg uit gejaagd. Ja, Sarah gaat mama worden en dat steekt ze niet onder stoelen of banken. De puppen laten moeders ook niet met rust, ophouden van een behoefte lijkt ook al een moeilijke opgave te worden want als madam moet plassen nou dan plast ze, of ze nou buiten is of niet. Gelukkig is ze nog steeds super lief en aanhankelijk in gedrag, want als je thuis komt is ze helemaal door het dolle en piept ze alsof ze je een week niet heeft gezien, ja zelfs als je even naar de kliko loopt is het onthaal al super. Op de echo waren drie puppen te zien maar wij denken, gezien haar snelgroeiende buikomvang, dat de kans groot is dat het meer dan drie pups zouden kunnen zijn, dus afwachten maar. Zo, dat was weer een korte update van de dracht van Sarah, tot de volgende keer.
Dream a little dream of me......
17 april 2010: Rozemarijn en Sarah, eeuwig dikke vrienden... Maar nu Saartje zwanger is lijkt Rozemarijn te merken dat ze extra goed voor haar vriendinnetje moet zorgen. Dus maak je een bedje voor je vriendinnetje, met kussens en een dekentje en nog wat kussens....
.JPG)
En dan... Eureka! de zitzak! En kussens en een dekentje en....
En dan ga je lekker liggen met je vriendinnetje en dan is het eindelijk allemaal goed...
Heerlijk....
Lig je goed Saar? ja Roos, ik lig heerlijk! Jij ook?
Ja Saar, ik lig ook lekker. Trusten Saar! Trusten Roos...
25 april 2010: Nog een week of twee te gaan... Langzaamaan breng ik de toekomstige kraamkamer, lees: onze slaapkamer, in gereedheid voor de grote dag die op rasse schreden nadert. Saar heeft de laatste twee nachten al geslapen in de werpkist waar ze straks hopelijk haar kroost ter wereld zal gaan brengen. Ze moest even wennen en liep in eerste instantie luid snuffelend door de slaapkamer. Hier komt ze normaal gesproken niet en ze vondt deze nieuwe omgeving duidelijk interessant. Ook de werpkist, compleet met een extra dik zacht kussen om op te slapen (want met zo'n groeiende buik moet je natuurlijk wel een beetje comfortabel kunnen liggen) en een prachtig nieuw fleece dekentje vond ze niet onaantrekkelijk. Gewillig ging ze er in liggen en na een beetje krabbelen en snuffelen had madam zich genesteld voor de nacht. Haar kop nog even op de rand zodat ik haar vanuit mijn bed nog even een aai over haar zachte koppie kon geven. Een keer of 4 heeft ze die nacht nog een rondje door de slaapkamer gemaakt en de boel geinspecteerd om vervolgens weer terug te keren naar haar zachte warme bedje.
Nacht 2 was al meer vertrouwd al begreep ze nog niet helemaal dat ze mee naar boven mocht na de laatste avondronde buiten. Na wat roepen liet ze zich toch van haar vertrouwde slaapplaatsje halen in de woonkamer en droeg de baas haar liefdevol naar haar nieuwe slaapplaats. Een rondje door de slaapkamer om te zien of alles er nog stond en de rest van de nacht heeft Saar geen vin meer verroerd. Onze dochter Rozemarijn van 2 jaar vindt het allemaal machtig interessant en heeft ook al even uitgetest of het bedje van Saar soms nog lekkerder ligt dan haar eigen bed en wilde best het plekje delen met de steeds dikker wordende Saar. Helaas voor Rozemarijn moest ik daar toch resoluut een einde aan maken en mocht Roos alleen voor de kist een plekje zoeken en niet er in. Want hoe leg je een peutertje van twee uit dat je wel in zo'n bak mag kruipen als er geen puppies in liggen maar dat het niet meer mag als die kist strakjes nog aantrekkelijker is als ie vol ligt met prachtige warme, kleine, bewegende knuffelbeestjes....
Sarah, nu 7 weken drachtig, showt trots haar dikke buik!
5 mei 2010: Even een korte update van onze hoogzwangere Saar. Druk, druk, druk zij wij er mee, werpkist hier lampensteun daar ja niks is te goed voor onze Saar. Haar buikje dik en borstjes super groot, laat de pups nu maar snel komen want Saar heeft steeds meer last van hoge nood. Snel volgt er meer, tot dan, en voor nu een fijne 5 mei.
6 mei 2010: Wij zullen proberen om elke dag in de aanloop naar de bevalling van Sarah haar conditie te melden. Voor diegenen die het leuk vinden om op die manier het verloop te volgen. Ondertussen is Sarah dus 60 dagen drachtig en valt er te verwachten dat ze tussen nu en de 65 dagen zal bevallen. Voor die tijd zal eerst haar temperatuur dalen richting de 36 graden, een teken dat de bevalling zich binnen 24 tot 48 uur zal aankondigen.
| woensdag 5 mei | donderdag 6 mei | vrijdag 7 mei | zaterdag 8 mei | zondag 9 mei | |
| Temperatuur | 37.7 | 37.3 | 37.4 | 37.4 | |
| Gedrag | Moe en slaapt graag | Saar wil graag rust om zich heen, en vertoefd op onze slaapkamer. | Wil het nog steeds graag rustig maar is nog net zo alert als altijd. Zie foto. | Haar behoefte aan rust wordt steeds groter en puppen zijn drukker. | |
| Humeur | Goed | Goed | Goed | goed | |
| Eetlust | Goed | Goed | Goed | iets minder |
|
7 mei 2010: Hier boven weer een update van Sarah's conditie, en zoals onderstaande foto met onderschrift al laat zien is ze nog steeds in vorm. Morgen volgt er weer een update.
Nieuwe buren met kinderen en een hondje, errug spannend!
8 mei 2010: Even dachten wij toen wij Sarah temperatuurde dat het van start zou gaan, daar de temperatuur lager was dan gisteren. Helaas ging die toch weer omhoog dus zullen wij en Sarah nog even geduld moeten hebben. Wordt vervolgd
| woensdag 5 mei | donderdag 6 mei | vrijdag 7 mei | zaterdag 8 mei | zondag 9 mei | |
| Temperatuur | 37.7 | 37.3 | 37.4 | 37.4 | |
| Gedrag | Moe en slaapt graag | Saar wil graag rust om zich heen, en vertoefd op onze slaapkamer. | Wil het nog steeds graag rustig maar is nog net zo alert als altijd. Zie foto. | Haar behoefte aan rust wordt steeds groter en puppen zijn drukker. | |
| Humeur | Goed | Goed | Goed | goed | |
| Eetlust | Goed | Goed | Goed | iets minder |
|
9 mei 2010: Het ziet er naar uit dat de bevalling niet lang meer op zich zal laten wachten. Sarah wil niet meer uit de werpkist en heeft een hoge mate van nesteldrang. Ze voelt zich onwennig en vreemd, wat natuurlijk begrijpelijk is. Zodra er meer nieuws is laten wij het weten.
.JPG)
| woensdag 5 mei | donderdag 6 mei | vrijdag 7 mei | zaterdag 8 mei | zondag 9 mei | |
| Temperatuur | 37.7 | 37.3 | 37.4 | 37.4 | |
| Gedrag | Moe en slaapt graag | Saar wil graag rust om zich heen, en vertoefd op onze slaapkamer. | Wil het nog steeds graag rustig maar is nog net zo alert als altijd. Zie foto. | Haar behoefte aan rust wordt steeds groter en puppen zijn drukker. | Wil niet meer uit haar werpkist komen. Nesteldrang is hoog |
| Humeur | Goed | Goed | Goed | goed | Bevalling op komst humeur |
| Eetlust | Goed | Goed | Goed | iets minder |
niet
|
10 mei- Moederdag leek mij een uitgelezen dag om moeder te worden. En Ik hoopte dat Saar dat ook vond. 's Ochtends voelde ze zich zeker niet prettig, haar temperatuur was onder de 37C gezakt dus het zag er goed uit. Ze krabte in haar werpkist die ze ook niet meer uit wilde. De dag verstreek maar er gebeurde niet veel. Saar keek eens op uit haar kistje met treurige ogen, lag te rillen maar daar bleef het bij. 's avonds na een wandelingetje, die Saar vroegtijdig beeindigde, gaf ik haar nog een kipfiletje. Teefjes die moeten bevallen eten doorgaans niet dus het zou een goede indicatie kunnen zijn of er nog iets zou gaan gebeuren. Sarah at met veel enthousiasme haar filetje... Ik dacht dat een nachtje goed slapen er nog wel eens in zou kunnen zitten. Maar niet lang daarna hoorde ik haar kabaal maken. Bij nadere inspectie bleek dat Saar's ogen groter waren dan de buik en het kipfiletje lag zo ongeveer ongebruikt retour achter de slaapkamerdeur ;-(. Dat gaf te denken, zou er dan toch nog iets gaan gebeuren. Toen ik met de kindjes naar boven ging om ze op bed te leggen vond ik het laatste restje kipfilet op de grond en zat Saar heftig likkend in haar kist. Een plas vruchtwater op de deken. Niet lang daarna volgden de eerste weeen. Om 22.15 na een paar persweeen zag ik tussen haar achterpootjes iets liggen, de eerste pup! Een prachtige pup die het meteen goed deed. Sarah was beduusd en was in eerste instantie niet eens zo geintresseerd. Maar na een paar minuutjes begon ze haar boreling toch aan grondige inspectie te onderwerpen en nam hem liefdevol bij zich. Nog geen paar minuten daarna volgden er weer twee persweeen die de tweede pup letterlijk lanceerden en zo hadden we binnen een kwartier tijd een reutje van 322 gram en een teefje van 254 gram. Beide chocolade bruin. Een kleur waar we stiekem heel erg op hoopten maar waarvan we niet wisten of Sarah die ook zou vererven. Ik was er bijvoegelijk eigenlijk maar van uit gegaan dat we een nestje met prachtige wildkleurtjes zouden krijgen. Chocolade is relatief zeldzaam dus.. Pups en moeder deden het in iedergeval goed en mijn hart maakte een sprongetje! Dit gaat goed dachten we! Helaas liet pupje nummer drie een tijdje op zich wachten maar werd dan uiteindelijk om 01.15 geboren! Een hele mooie donkere wildkleur teef van 187 gram. Ook zij toonde zich meteen sterk en kroop binnen no-time op haar pootjes (ipv op haar buik) de kist door! De kleinste tot nu toe maar wat een enorme girlpower! Een klein half uurtje later kwam onze hekkensluiter, nu al eigenwijs, met zijn billen eerst! Alweer een prachtige chocolade reu, net zo zwaar als zijn broer, 322 gram. Sarah's buik is leeg, ik neem haar mee naar buiten voor een laatste rondje van die dag en was haar schoon onder de douche. De werpkist is ondertussen voorzien van een schapevachtje, tijdens de wandeling vakkundig verschoont door mijn trouwe hulp in deze nachtelijke uren, oma Joke (mijn eigen moeder die moederdag op het kraamadres vierde), en een warmtedekentje en moeder kruipt tevreden met haar kroost in het schone frisse bedje. Oma gaat naar huis en ik kruip doodmoe maar innig tevreden in mijn eigen bedje en kijk naar Saar en haar prachtige kinders..... Goed gedaan meisje!! Vanaf nu kan je de updates en de laatste foto's van de pups bekijken onder het kopje PUPS.
